Annette

van Rijn

 

Nu ik mij afvraag wanneer ik als schrijfster begonnen ben, gaan mijn gedachten terug naar groep drie: ik weet nog precies op welke plaats in het lokaal ik zat en hoe lastig het was om de hoofdletters netjes binnen de lijntjes te leren schrijven. Perfectionistisch als ik was, keurde ik de schrijfwijze van de hoofdletter B  pas goed toen het einde van groep zes naderde.


Niet dat het mij frustreerde om zo gefocust te zijn op mijn schrijftechniek. Ik vond (en vind) schrijven één van de leukste bezigheden waar een mens zich in zou kunnen bekwamen. Zo schreef ik eind groep drie een rugzak vol liefdesbrieven aan de ‘hunk’ van de klas, schreef ik aan het eind van de basisschool met mijn beste vriendin zes heen-en-weer schriften vol met brieven aan elkaar en was ik steeds stipt op tijd met het inleveren van de kopij voor schoolkrant en (later) het clubblad van de tafeltennis.

In zijn algemeenheid heb ik altijd genoten van taal en taligheid. ‘Tien voor taal’ was mijn favoriete t.v.-programma en elke week had ik een tien voor ‘spreekwoorden en gezegden.’ ’s Avonds luisterde ik stiekem naar het radioprogramma Candlelight en verder was ik meestal verloren in een tijdschrift of leesboek.

Ook in de liefde heeft het schrijven mij veel gebracht: wat in de puberteit niet kon worden benoemd, kon in de meeste gevallen wel worden opgeschreven. Leuk om bepaalde brieven uit die tijd nog eens terug te lezen. Het was ook de tijd waarin ik mijn schoolloopbaan heb afgelegd van MAVO, naar MBO (onderwijsassistente), met tenslotte de Bachelor of Education als eindresultaat. Om mij niet veel later verder te bekwamen als moeder van twee jongens (resp. 14 en 12 jaar) en  pedagogisch medewerkster voor 2-4 jarigen. Ontluikende- en beginnende geletterdheid ten top!!

Dat schrijven voor mij niet alleen maar ter ontspanning werkte, maar ook wel degelijk een serieuze houvast heeft geboden, bleek op het moment dat ik vorig jaar met mijn debuutbundel ‘Op KOPP’ van start ging. Het moest er een keer van komen en de lockdown bleek hiervoor een bijzonder geschikt moment te zijn. Vrij onervaren in het schrijven van gedichten kwam dit binnen Instagram mooi tot ontwikkeling en zodoende kon ik het laatste restje onverwerkte emoties rondom mijn jeugd als KOPP-kind op zo’n manier de wereld in helpen dat het een verhaal van moed en innerlijke overlevingskracht is geworden, zonder dat ik opnieuw hoefde te graven naar alle op zichzelf staande feitelijkheden. Ondanks dat ‘Op KOPP’ gezien mag worden als een ego-dichtbundel kan het de lezer wel motiveren en inspireren om zelf aan de slag te gaan met het helen van zijn/ haar innerlijk kindsdeel. 

Vanuit deze bundel is uiteindelijk de fantastische verbinding ontstaan tussen de kunstenaars die hun medewerking hebben verleend aan de bundel ‘Ik ook. Altijd.’ Voor mij persoonlijk het ultieme verlengstuk van ‘Op KOPP’, voor anderen een prachtig hulpmiddel om in te zetten bij het werken aan een positief zelfbeeld en meer zelfliefde. Verbeter de wereld, begin bij jezelf.   

Zo is schrijven een deel van mij geworden, zal het altijd een rol van betekenis blijven behouden en dat ik daarvoor met @signaalvanleven, middels Allemonden een podium voor heb gevonden is een prachtig, waardevol geschenk.

Tot schrijfs,

Annette

Bundels

Ik ook altijd (2021)

Op KOPP (2020)

verkrijgbaar op: